Tekrardan merhabayın gençler,
Malum 2 gün önce Hrant Dink davası sonuçlandı. Hakimin şahsi görüşünün aksine mahkemeden “örgüt bağlantısı yoktur” kararı çıktı. Yani bizim oğlan Ogün, Yasin filan kahvehanede Agos gazetesini okuyup Hrant’a kıl kapıyorlar ve “Öldürelim ipneyi” diye düşünüp gidip vuruyorlar adamı. Benim bildiğim kahvehanelerde Takvim’den, Posta’dan başka gazete okunmaz olm, harbi kimi kandırıyosunuz siz. Trabzon’da Agos’un ne işi var?
Hadi diyelim ki Hrant’ın TCK 301′den yargılandığını duydunuz da öyle kıl oldunuz, sıra ona gelinceye kadar senin değerlerine ta meclis sıralarından dil uzatan adamlar yok mu? Yani yanlış anlamaya sebep vermek istemem, hiç kimse fikrinden ötürü öldürülmeyi hak etmez. Ama o kafadaki adam için daha az gözle görülür bir hedef değil midir Hrant? Hele ki ismi ölümünden sonra meşhur olmuşsa şayet?
Neyse benim olayım o değil zaten. Konuyu başka tarafa çekeyim diyorum. Şimdi bugün binlerce insan Hrant için sokaklara döküldü. Organize bir cinayet olduğu her halinden belli olan bir cinayetin esas sorumluları gizlendiği için. Tabii Hrant için yapılan her yürüyüşte olduğu gibi sotada yatan kafatasçı dalyaraklar pusuya yattıkları yerden fırladılar. Vay efendim neymiş “Hrant için yürüyenleri bir gün olsun şehit cenazesinde görebilecekler miymiş”
Ulan dalyarak; beyninin kıvrımlarına, hücresinin mitokondrisine sıçtığımın öküzü; ocakta içtiğin iki bardak çaya benliğini satan sığır. Sen kaç kere gittin şehit cenazesine? Gittiğin kaç şehit cenazesinde slogan atmadan, efendi efendi merhumun anısına saygı içinde törene katıldın? Hayatında kaç kere oturmaktan sivilcelere, kıl dönmelerine boğulmuş götünü kaldırıp şu dünyadaki bir haksızlığa karşı sesini çıkardın? Kaç kere bunu yaptın ki pisi pisine kalleşçe ensesinden kurşunlanmış bir adamın hakkını arayan insanlara salyalarını saçıyorsun?
Hayatında daha bir kere olsun bir insanı etnik etiketine göre değil de insan olarak değerlendirememiş herifler böyle bir günde çıkıp şehit mehit demiyorlar mı, bizim oranın deyimiyle benim asfalyalarımı attırıyorlar.
Bak bilader, bak gözümün nuru, kendi bozkurt sanan montofonum benim; bir ülkede bir gazeteci, yüzlerce km mesafeden evini barkını bırakıp gelen 17 yaşında bir çocuk tarafından arkasından kurşunlanıyorsa, hele ki bu gazetecinin(bak bunu duygu sömürüsü olsun diye değil, realiteyi görebilmen için söylüyorum) yazdıkları için birileri tarafından beslenmediği tabanı delik ayakkabılarından belliyse orada bir bokluk vardır. Orada düşünülmesi gereken, geçiştirilmemesi gereken bir şey vardır.
Hadi sizin kafanızdan konuşayım. Sizi rahatsız eden şey bunca insanın birlik olup bir “Ermeni” için yürüyor olması. İtiraf edin amına koyayım. Sizin Türklük dediğiniz şey, her fırsatta faşo damgası yememek için “vatandaşlık tabiridir bik bik bik” dediğiniz şey değil. Eğer samimi olsaydınız Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan birinin ölümünü yine başka vatandaşların ölümünü ifade eden şehit cenazesiyle kıyaslamazsınız. Sizin kafanızın için kafatasçı pisliğinize bulanmış. Ağzınızı her açtığınızda buram buram pislik kokuyorsunuz amına koyayım.
Hah asıl şimdi diyorum ki kendi yolunuzda yordamınızda bile çuvallıyorsunuz. İlla kafatasçı bir kıyaslama yapacaksanız bir “Ermeni” gazeteci olan Hrant için yürüyenlerin Uğur Mumcu için, Ahmet Taner Kışlalı için de yürüyüp yürümediklerine bakın. Aynı kişiler değil mi? Ama yok, sizin derdiniz milliyetçi damarınızla kıyasa sokmak insanları. Madem o kadar kıl kapıyorsunuz Hrant için yürüyenlerden, çıkın sokağa hepsinin ismini not alın. Şehit cenazesinde de yoklama yaparsınız. Hem böylece işkembeden de sallamamış olursunuz.
O insanlar ne Hrant için, ne Uğur için, ne de Ahmet için sokaktalar. Onlar adalet için sokaktalar. Herkes için adalet, hatta senin gibi öküzler için bile.
